Wim Heistek
Het is januari 2019, buiten vriest het een paar graden en er valt een beetje sneeuw. Een eerste winterse dag en het lijkt wel of heel Nederland in rep en roer is. De spoorwegen besluiten de helft van de treinen uit de dienstregeling te halen, op de luchthavens worden meerdere vluchten geannuleerd en op de wegen wordt een nationaal record “filerijden” gevestigd. Op zulke dagen gaan mijn gedachten steevast een paar decennia terug. Het sneeuwde toen toch ook en vaak veel harder, maar vielen toen ook al treinen uit? Ik meen van niet, ik zie die “hondenkop”, een bijnaam voor een treinstel uit de jaren zestig, rijden in weer en wind, dus ook in sneeuw en ijs. Akkoord, het schijnt dat momenteel veel wordt bediend met elektronica, waarvan men zegt dat dat meer storingsgevoelig is en vroeger werd er minder gevlogen en minder autogereden, dus minder vertragingen en minder files. Maar in mijn herinnering waren de winters vroeger echt koud, viel er meer sneeuw, vroor het weken achter elkaar en stonden we tot vervelens toe op het ijs.