Aanvankelijk had ik dit artikel de titel gegeven: “Naamgenoten en criminaliteit”, maar bij nader inzien vond ik dat een te “zware” benaming. Bij criminaliteit denkt men aan en ik citeer het woordenboek: “alles wat door een wettelijke bepaling als misdrijf strafbaar is gesteld”. Helemaal duidelijk, aan wettelijke bepalingen moet eenieder zich houden, maar om alles een misdrijf te moeten noemen? Bij mijn onderzoek kwam ik zaken tegen van zo’n honderdvijftig jaar geleden, die nu op een totaal andere wijze zouden worden afgehandeld. In sommige van die gevallen zou zelfs de tegenwoordig veel toegepaste taakstraf nog een te zware straf zijn. We zouden veel van die toenmalige daders nu betitelen als boeven en boefjes, maar geen misdadigers noemen. Natuurlijk kwam ik ook naamgenoten tegen die wel degelijk misdadige streken uithaalden en daarvoor ook werden gestraft. Oordeelt U zelf aan de hand van een kleine bloemlezing die ik uit een paar archieven haalde.