Naamgenoten in Dordrecht en omgeving; deel 7

 

Met mijn (voor)ouders heb ik u in vorige publicatie kennis laten maken. In deze slotaflevering laat ik u kennis maken met de vijf kinderen uit het Dordtse gezin Heijstek – Van Valen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Piet

In ons gezin was Piet dus de oudste, geboren op 8 mei 1922 in Dubbeldam en overleden in Dordrecht op 9 november 1984. Hoewel hij een korte tijd verkering heeft gehad is hij ongehuwd gebleven. Jarenlang had hij een tuinderij in Zwijndrecht maar zijn bedrijf werd door de expansiedrift van die gemeente onteigend. Na een omscholingscursus werd hij bouwvakker tot aan het moment dat hij ernstig ziek werd. Onze zus Adrie heeft hem in haar woning liefdevol opgenomen en verzorgd. Piet heeft jarenlang Bijbelverhalen verteld op de zondagschool en orgelspelen was zijn grootste hobby.

 

 

 

Bertus

Toen Piet vier jaar oud was kreeg hij er een broertje bij, genaamd Bertus die op 30 juli 1926 in Dubbeldam werd geboren. Hij werkte jaren bij wasserij “ De Ozon “, die als slogan had: “ doe de was de deur uit “, maar eind jaren vijftig/begin jaren zestig toen het thuiswassen in opmars was, werd hij ontslagen en ging werken bij Tomado in Zwijndrecht, een fabriek die onder andere winkelwagentjes maakte als ook vele andere artikelen van draadwerk. Maar ook de plaats waar de fabriek van Tomado stond viel ten prooi aan de uitbreidingsplannen van de gemeente, er moesten op die plaats woningen komen, en werd de fabriek verplaatst naar Brabant. Bertus vond werk bij de posterijen in Dordrecht en bleef daar tot zijn pensioen. Op 30 oktober 1958 was hij getrouwd met Catharina Vos en zij kregen drie kinderen: Ronald (1959), Marianne (1961) en Peter (1965). Bertus overleed op 24 december 1999 en Catharina op 15 januari 2001.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maria

Dan mijn oudste zus Maria, geboren 28 augustus 1930 in Dordrecht. Zij trouwde op 10 juni 1952 in Emmercompascuum met Henk Langenburg. U vraagt zich af: Emmercompascuum dat is toch ver van Dordrecht. Tja, dat zit zo: Mijn moeder correspondeerde met enkele militairen die tussen 1946 en 1949 waren uitgezonden naar het toenmalige Nederlands-Indië en één ervan was deze Henk Langenburg. Hij was de enige die zijn correspondentiemoeder kwam opzoeken en het klikte tussen Henk en mijn zus….en zo is het gekomen! Tussen haakjes: mijn broer Bertus vervulde in diezelfde periode zijn dienstplicht in Indië en was ingedeeld bij de zogenaamde Tijgerbrigade, gestationeerd in Semarang op Java.

 

Henk en Maria gingen in Assen wonen waar Henk werkte bij de Nederlandse Spoorwegen. Zij kregen drie zonen: Martinus (1953), Bas (1956) en Ronald (1966). Zus Maria overleed op 4 maart 2003 en zwager Henk op 21 september 2003 en beiden zijn in Assen begraven.

 

 

 

 

 

Adrie

Mijn jongste zus Adrie, geboren 4 september 1938 in Dordrecht, trouwde op 20 augustus 1959 in Dordrecht met Henk Naaktgeboren, geboren 5 januari 1934 in Dordrecht. Zij kochten een huis in Hendrik Ido Ambacht en wonen daar nu nog. Henk was classificeerder van voornamelijk tankschepen. Zij kregen twee kinderen: Astrid (1960) en Leo (1966).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bas

Dan ben ik nu toe aan mijzelf, geboren 27 augustus 1934, op de verjaardag van mijn moeder. Dat was waarschijnlijk leuk voor mijn ouders maar voor mij pakte dat verkeerd uit. De visite kwam voor mijn moeder en ik kreeg nog geen dubbeltje voor mijn spaarpot. Kortom, ik werd altijd vergeten en daar heb ik nu nog last van, weet u. (Ach, wil je hierover praten, neen laat maar).

 

In die tijd was het zo, zeker na de oorlog, dat er één kind uit het gezin mocht doorleren, de rest ging gewoon aan het werk en ik hoorde bij de werkers. Wat nog wel mocht, na een bezoek van de bovenmeester en in overleg met mijn ouders, was de zevende klas doorlopen want Bassie kon wel leren, maar daar is het dan ook bij gebleven. Het gevolg is dat ik, wat men noemt een autodidact ben geworden en leergierig als ik was in de avonduren mijn middenstanddiploma, praktijkdiploma boekhouden, kruideniers- en tabaksdiploma behaalde. Ik wilde de handel in, dat was zeker, veel cursussen gevolgd en toen mijn financiële situatie verbeterde werd een zogenaamde universiteit voor zelfstudie aangeschaft (elke twee maanden een boek) waarin onderwerpen van economie tot beschavingsleer. Met de eerste diploma’s werd ik bedrijfsleider bij Albert Heijn in den Haag, later in Rotterdam en na zes jaar werd ik firmant in het bakkersbedrijf van mijn schoonouders. Na zeven jaar sloot ik die periode af en begon een delicatessenwinkel die ik helaas in de crisisjaren 1983-1984 moest sluiten.

 

Martktkoopman

Niet bij de pakken neerzittend ben ik nog dertien jaar marktkoopman geweest in thee-, keuken- en geneeskrachtige kruiden. Ik ontwierp een advertentie en maakte en passant meteen reclame voor mijn geliefde geboortestad.

 

 

In 1996 vond ik het welletjes en stopte met het dagelijks werken voor de boterham. Tussendoor werkte ik nog twintig jaar in de plaatselijke politiek waarvan vier jaar als raadslid in Dordrecht, in besturen van verschillende organisaties, stichtingen en de kerk. Alsof het nog niet genoeg is heb ik jarenlang mijn tijd ook besteed aan een stichting die een openluchtzwembad exploiteert, was ik lid van een toneelvereniging en ben bestuurslid geweest van de Heijstek Familiestichting.

 

 

Slot

 

Lees ook

Naamgenoten in Dordrecht en omgeving, deel 1

Naamgenoten in Dordrecht en omgeving; deel 2

Naamgenoten in Dordrecht en omgeving; deel 3

Naamgenoten in Dordrecht en omgeving; deel 4

Naamgenoten in Dordrecht en omgeving; deel 5

Naamgenoten in Dordrecht en omgeving; deel 6